گل سرخ

به گل سرخ بیندیشید از لحظه ای که غنچه ای کوچک است تا زمانی که کاملا میشکفد و حتی زمانی که آخرین گلبرگش می افتدهمواره کامال است و همواره در حال دگرگونی .

ما نیز همین گونه ایم

همواره کامل و همواره در حال دگرگونی

با فهم و شعور ؛ هوشیاری و دانشی که داریم به بهترین کاری که از ما برمیاید سرگرمیم و هنگامی که فهم و شعور دانش و آگاهی بیشتری بدست آوردیم به نحوه دیگری عمل خواهیم کرد .

این متن همیشه بهم احساس خوبی میده

خیلیییییییییییییی خوب

برا کتاب شفای زندگی لوییز هی هس. حدود 10یا 12 سال پیش این کتاب رو خوندم اما از کتابهایی هس که حتما باید تو کتابخونه ام باشه ,حتمن حتمن

یادمه این متن رو برا یکی از بچه های دانشگاه قبلی ام(دانشگاه آزاد شهرری) خونده بودم و اون منو گل سرخ صدا میکرد.. .

بچه های مجله که اسمشون یادم میاد : محبوبه طریقی ؛شهلا تیمورپور؛ حامد جوادزاده ؛ حسین قوامی ، موسی حسینی و ...

(جواد زاده الان کلاسهای تدریس گویندگی داره)

خانم تاجدار مدیر دفتر فرهنگ بود , چقد منو دوس داشت منم همین طور.

وقتی بین کلاسام کاری نداشتم بهش کمک میکردم (به جای الواتی...)و این کار برا اون ارزشمند بود...

یه چیز دیگه که یادآوریش همیشه خنده میندازه این بود که یه روز به یه استاد که از اساتید من نبود با خنده سلام کردم ؛ اونم نه گذاشت و نه برداشت بهم گفت: مگه من استاد شما بودم تا حالا !

منم که اهل کم آوردن نبودم با خنده گفتم: نه استاد ؛ اما استاد دوستم که بودید !

و هر دو خندیدیم

این دوست فلان فلان شده ام هم این رو دست گرفنه بود و همه جا تعریف میکرد.

بعدشهر وقت منو میدید اول اون سلام میکرد ...یادش به خیر

همه کوچه پس کوچه ای دانشگاه شهرری برام پر از خاطره های 19-20 سالگیه

خیلی اوجا رو دوست دارم