آه من هواکآه از عشق تو یا حبیبى قلى کیف کیف بینسانى هواکعزیزم! به من بگو چگونه توانستی مرا فراموش کنی عمرى صار صیف و خریف ما بیعیش لحظه بلاکعمر من تابستان و پاییز شد، اما لحظه ای بدون تو زندگی نکردم

داغ یک عشق قدیمو اومدی تازه کردی شهر خاموش دلم رو تو پرآوازه کردی آتش این عشق کهنه دیگه خاکستری بود اومدی وقتی تو سینه نفس آخری بود به عشق تو زنده بودم منو کشتی دوباره زنده کردیدوستت داشتم دوستم داشتی

بهترین دوست زندگی ام این رو گفت: ترک سد رو تا وقتی کوچیکه میشه گرفت وگرنه میشکافه و سیلش همه چی رو نابود میکنه از دیروز دارم به تفسیرش فک میکنم (: + نوشته شده در شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۲ساعت 19:17 توسط پري |

مثل تو پیدا نیشه دلبری ُ با یک نگاه از همه دل میبری من نمیگم تموم عالم میگن از همه خوشگلا تو خوشگل تری ************************* هویجووووووووری برچسبها: از همه خوشگلا تو خوشگلتري+ نوشته شده در دوشنبه ۷ بهمن ۱۳۹۲ساعت 15:18 توسط پري |

همه فکر میکردیم که چقدر رشد کردیم با این شبکه های اجتماعی ،خیلی هم خوبه اما فک کنم داره آدمها رو از هم دور میکنه قضیه همون چاقوی دولبه است که باید خوب استفاده بشه گفتم یه تذکری به خودم داده باشم .... + نوشته شده در دوشنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۲ساعت 11:47 توسط پري |

مهراد پسرم چرا اینقدر خوب و مهربون و باهوشی عزیزم کاش اینقدر خوب و مهربون نبودی عسلم شاید اونموقع می تونستم یه لحظه بدون تو بودن رو تصور کنم اما الان هیچ وقت نمی تونم.. + نوشته شده در چهارشنبه ۲۰ آبان ۱۳۹۴ساعت 23:9 توسط پري |

امروز رمز این صفحه رو پیدا کردم و خیلی اتفاقی بعد از چند سال دیدمش این روزها با اومدن کلی شبکه اجتماعی شاید دیگه این جور صفحه ها بازاری نداشته باشه اما وقتی تو کوچه باغهای اون سالها تو این نوشنه ها قدم زدم دیدم هنوزم برام خیلی ارزشمندن اتفاقا تو این شلوغی شبکه های مجازی و ... اینجا می تونه یه جای دن...

این روزها حال عجیبی دارم خیییییییییییلی دلتنگم ؛ گاهی دلتنگی جز خودش چاره دیگه ای نداره برای بچه گی ها برای خنده های از ته دل و شیطونی ها برای بی خیالی و حتی خودم بودن دلم تنگه ... + نوشته شده در دوشنبه ۱۰ مهر ۱۳۹۶ساعت 15:23 توسط پري |

امروز تولد حضرت مسیح (ع) هست . این روزها که اسم مسیح میاد یاد مسیح علی نژاد می افتم . زنی آزاده که به دنبال از بین بردن حجاب اجباری در ایران هست. دمش گرم امیدوارم این کشور هم روزی همه خوشحال و آزاد باشن. جایی برای یه زندگی بهتر + نوشته شده در سه شنبه ۵ دی ۱۳۹۶ساعت 9:38 توسط پري |

دنیا داره به سمت بی احساسی پیش میره اینو میشه حس کرد... تو این دنیا آدما بزرگا کم کم میمیرن اما به روشون نمی آرن که مردن . مرده های متحرک که همه کار زنده ها رو مثلا انجام میدن ! چن روز پیش تو روزنامه خوندم بچه های تو کشورهای پیشرفته تو نوزادی بدون ه

به گل سرخ بیندیشید از لحظه ای که غنچه ای کوچک است تا زمانی که کاملا میشکفد و حتی زمانی که آخرین گلبرگش می افتدهمواره کامال است و همواره در حال دگرگونی . ما نیز همین گونه ایم همواره کامل و همواره در حال دگرگونی با فهم و شعور ؛ هوشیاری و دانشی که دا

همه فکر میکردیم که چقدر رشد کردیم با این شبکه های اجتماعی ،خیلی هم خوبه اما فک کنم داره آدمها رو از هم دور میکنه قضیه همون چاقوی دولبه است که باید خوب استفاده بشه گفتم یه تذکری به خودم داده باشم ....

امروز رمز این صفحه رو پیدا کردم و خیلی اتفاقی بعد از چند سال دیدمش این روزها با اومدن کلی شبکه اجتماعی شاید دیگه این جور صفحه ها بازاری نداشته باشه اما وقتی تو کوچه باغهای اون سالها تو این نوشنه ها قدم زدم دیدم هنوزم برام خیلی ارزشمندن اتفاقا تو این شلوغی شبکه های مجازی و ... اینجا می تونه یه جای دن...

امروز نسیم صبحگاهی وقتی به صورتم خورد دوباره حس خوب زندگی انگار تو وجودم جریان پیدا کرد . این روزها کتاب " وقتی ورنیکا می خواهد بمیرد " از پائولو کوئیلو رو خوندم. کتاب عالی بود از کتابخانه یه شرکت دانش بنیان که به عنوان مدیر روابط عمومی مدتی کارهای ر

خیلی اتفاقی یه سفر به کربلا برای ایام قبل از اربعین برام فراهم شد. اولش میترسیدم (کلا آدم چندان شجاعی نیستم !) بیشتر به خاطر شلوغی های این روزهای اونجا موضوع کربلاو شجاعتی که امام حسین در این راه به خرج داد، حرفهایی که این روزها در مورد این جریان میزنن و ... به هیچ کدوم از این تفسیرها کاری ندارم فقط...